คุณวราวัชร์ พิชะยะ

ตอนที่ผมจบจากมหาวิทยาลัย ผมได้มีโอกาสอ่านบทความบทหนึ่งเกี่ยวกับมุมมองของการใช้ชีวิต

บทความนั้นพูดถึงการใช้ชีวิตแบบย้อนกลับ (Living Backward) โดยปกติเราจะมองชีวิตจากปัจจุบันของเราไปสู่อนาคต วางแผนอนาคตในอีก 10 ปี 20 ปี ข้างหน้า แต่การมองชีวิตในรูปแบบนี้ขัดกับความจริงของเวลาข้อนึงที่ว่า เวลาที่ผ่านไปแล้วไม่สามารถย้อนกลับมาแก้ไขได้ วันนี้เราใช้ชีวิตหนุ่มสาวเหมือนกับว่าบั้นปลายของชีวิตนั้นยังอีกห่างไกลเหลือเกิน เรารู้สึกเหมือนเวลาที่เรามีนั้นยังเหลืออีกเยอะแยะมากมาย แต่เมื่อวันนั้นมาถึง วันที่เป็นช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เราอาจจะเสียดายหลายๆอย่างที่เราไม่ได้ทำ พอๆกับเสียดายหลายๆอย่างที่เราได้ทำลงไป โดยไม่มีโอกาสที่จะย้อนเวลากลับมาแก้ไขสิ่งต่างๆเหล่านั้น แต่ถ้าเราลองจินตนาการดูว่าวันนี้เป็นวันที่เราอายุ 80 ปี เป็นช่วงเวลาสุดท้ายในชีวิต และเราได้มีโอกาสมองกลับมาในช่วงอายุที่เรากำลังเป็นอยู่ในตอนนี้ เราจะยังทำสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้อยู่หรือเปล่า บางคนเป็นคนไม่กล้าตัดสินใจ ไม่กล้าออกนอกกรอบ ในช่วงเวลานั้นเราอาจจะบอกตัวเองว่าจริงๆมันก็ไม่ถึงกับตาย น่าจะใช้ชีวิตแบบกล้าเสี่ยงหน่อย เราน่าจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากว่านี้ วันนั้นเราอยากมองย้อนกลับมาแล้วค้นพบว่าบทสรุปของทั้งชีวิตที่ผ่านมา เราก็ไม่ได้พิเศษ ไม่ได้แตกต่างจากคนอื่นๆ เราเล่นเกมส์ชีวิตแบบแค่ไม่ให้แพ้ แค่ให้พอผ่าน แต่ไม่ได้เล่นเกมส์ชีวิตเพื่อให้ชนะ เพื่อให้สมกับที่เราได้เกิดมาใช้ชีวิตนี้แค่ครั้งเดียว ในตอนนั้นความจำของเราคงเลือนลาง เราคงจำได้แต่สิ่งที่เป็น “ครั้งหนึ่งในชีวิต” ที่ในบางครั้งก็แสนลำบาก แต่เมื่อมองกลับมาก็ทำให้เรายิ้มที่มุมปากด้วยความภูมิใจว่าในที่สุดแล้วเราก็ผ่านมันมาได้ ผมเกือบจะเลือกบันทึกชีวิตผมเป็นแค่พนักงานประจำคนหนึ่งหรือเป็นเจ้าของบริษัทขนาดเล็กที่หนึ่ง ที่ใช้เวลาทั้งชีวิตทำงานอยู่ในสำนักงานทำงานในสิ่งที่ทำอยู่วันแล้ววันเล่าจนถึงวัยเกษียณ แต่ผมเลือกที่จะแตกต่าง เลือกที่จะทำสิ่งๆเดียวที่สำคัญที่สุด ที่ถ้าเมื่อผมทำสำเร็จแล้วผมจะได้ในสิ่งที่ทุกคนต้องการแต่น้อยคนที่จะได้มา นั่นคืออิสรภาพ ขอบคุณบริษัทนูสกินสำหรับตำแหน่งบลูไดมอนด์ วันนี้ผมสามารถมีรายได้หกหลักได้ โดยที่รายได้ 95% ไม่ได้เกิดจากตัวผม แต่เกิดจากองค์กรที่สร้างไว้ ผมไม่ต้องตอกบัตร ไม่มีลูกน้อง ไม่มีเจ้านาย ไม่มีร้านที่ต้องเฝ้า วันนี้ผมได้เป็นแรงบันดาลใจให้หลายๆคนเปลี่ยนแปลงชีวิตในทางที่ดีขึ้นต่อเขาและครอบครัว ถ้าวันนี้เราทำในสิ่งที่เรารัก แต่มันไม่ตอบโจทย์ชีวิต วันนึงเราก็ต้องเลิกทำมัน แต่ถ้าเราเลือกทำสิ่งที่ตอบโจทย์ชีวิตก่อน เมื่อทำเสร็จ เราจะมีเวลาทำสิ่งที่เรารักไปตลอดชีวิต สุดท้ายผมอยากฝากไว้ว่า “ชีวิตคนเรามันสั้น ใช้ให้มันส์ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดาย” ขอบคุณครับ

Divider